Od Kano do Ami

Wyruszyliśmy za tereny watachy coc nas tam ciaglo. Przeszliśmy kawałek i zaczepiłnas nasbardzo młody wilczek wygladem przypominała lisa.
-Cześć. Możecie pokazać mi droge do wtahy krwawej nocy?-Zaputała-zapytała Odpowiedzialne
-Oczywiscie-aAmi dodsła -Odprowadzimy cię tam. -
Wyriszylismy w dtoge do sojuszników wiedzielismy ze nam troche zajmie.
(Ami?)

Od Kano do Eleonory

Chodziłam po lesie szukając czegoś,choć sama nie wiedziałam czego. Nagle zauważyłam ponury las nie wiedziałam skąt się tam wziął może to jedno z zakazanych miejsc pomyślałam. Chwile później zauważyłam małego demona i bez namysłu wbiegłam do ponurego lasu. Biegłam zanim nie tracąc go z oczu, biegliśmy tak do starej zniszczonej wioski właśnie wtedy go zgubiłam w oddali usłyszałam śpiew ptaków wiec poszlak w jego kierunku. Wysłał na szaro czarna polanę gdzie kręciło się mnóstwo demonów wiec  postanowiłam się wycofać wtedy przedeczanom pojawiła się jasna kulka światła i mnie stamtąd wyprowadziła ale zanim się to stało ujrzałam mojego dawnego przyjaciela. Gdy wróciłam na nasz teren czułam sie inaczej ale zaraz mi przeszło. Wiec postanowiła  znaleźć kogoś i go nastraszyć i zaprosić do zabawy. Akurat zaówarzyłam
(Eleonoro? )

Od Kano do Ami

Cd. Tego

Razem z Ami zaczęliśmy szukać Alphy.
Dużo się dowiedziałam pierwszej waderze, tak chodząc po watasze.
Opowiedziała mi prawie całe swoje życie.
Nikt nie wiedział gdzie mieszka Tempestas, więc błądziłyśmy cały dzień.

Gdy w końcu znalazłyśmy jej norę, byłyśmy tak zmęczone ,że zdołałyśmy tylko położyć się i zasnąć.

(Ami?)

Od Kano

Z rana pokłóciłam się z Kedzu ,który jest duchem. Byłam zbulwersowana i postanowiłam przejść się nad rzekę. Lecz to był zły pomysł, wpadłam na kogoś kogo się nie spodziewałam. Szybko stamtąd uciekłam. Natrafiłam na jeziorko wiec postanowiłam wejść do wody. Była przyjemnie chłodna, popływam i nawet raz zanurkowałam. Później wyszłam na brzeg i położyłam się na trawie ,by słońce ogrzało mnie i wysuszyła moją sierść. Nagle ktoś stania nade mną....

(Eleonora?)

Od Kano "Miasto Upiorów"

Zgubiłam się w lesie, coś nowego. Jeszcze nigdy się nie zgubiłam. Zupełnie straciłam orientację i nie wiedziałam, gdzie dokładnie się znajduję. Szłam przed siebie, po chwili wpadłam do wody. Okazało się, że to rzeka. Wyszłam z niej dopiero, gdy prąd się uspokoił. Przeszłam kawałek i natrafiłam na opuszczone miasto. Trochę zarośnięte, ale jednak miasto. Przerażała mnie wszechobecna cisza... Nie było słychać nawet muchy... Po chwili się pojawiły się dźwięki, najpierw pojedyncze, potem przeradzające się w kanonadę przeszywających, piskliwych odgłosów zbierających się duchów. Przez myśl przemknęło mi się, że to miasto upiorów, które powstają z martwych tylko wtedy, gdy nieproszony gość pojawi się w ich mieście... Byłam przerażona.

Od Kano

Chodziłam w blasku księżyca po lesie, gdy natknęłam się na wilki z tutejszej watahy. Poszłam za nimi. Nagle ktoś naskoczył na mnie. Gdy podniosłam wzrok dwa wilki mi się przyglądały.
-Co tu robisz i czego chcesz? - zapytała ta biała
-Spokojnie, chyba nie myślicie, że jestem wrogiem? - powiedziałam z uśmiechem na pyszczku.
-Właśnie tak myślimy.
-Jakbym była wrogiem to już dawno byłaby walka.
- Ona ma racje. - powiedziała ta druga. Ciemniejsza.
Wilki zeszły ze mnie
-W takim razie czego tu szukasz.
-Czy to nie oczywiste, chce do was dołączyć?.- powiedziałam jakby to był żart ale wilki nie złapały ironi.


Droga Kano:
1.Staramy się pisać bez błędów.
2. Jeśli chcesz by ktoś Ci odpisał musisz to napisać...
3. Jeśli chcesz by ktoś Ci odpisał na to opowiadanie, napisz do nas. (zakładka kontakt)

~admin